No attachments

Ιστορία του Φιλολογικού Συλλόγου Παρνασσού

Στὶς 24 Ἰουνίου 1865 τὰ τέσσερα παιδιὰ τοῦ νομισματολόγου Παύλου Λάμπρου πέτυχαν, μὲ τὴ στήριξη τοῦ πατέρα τους, νὰ πραγματοποιήσουν τὸ ὅραμά τους, νὰ συστήσουν ἕνα πολιτιστικὸ σύλλογο, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν πολύπλευρη καὶ πολυδύναμη ἀκτινοβολία του θὰ ἐργαζόταν «γιὰ τὴν κοινὴ πρόοδο καὶ ὠφέλεια τοῦ λαοῦ».

Τοῦ ἔδωσαν τὸ ὄνομα «Παρνασσός», καθὼς κατὰ τὴν παράδοση ὁ Παρνασσὸς ἦταν ἀφιερωμένος στὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὶς Μοῦσες, καὶ ἤδη ἀπὸ τὸ 1869/70 ὁ Σύλλογος ἐξελισσόταν σὲ πανελλήνιο πνευματικὸ κέντρο μὲ πλούσια δράση κορυφαίων ἐκπροσώπων τῆς πνευματικῆς, ἀκαδημαϊκῆς, πολιτικῆς, δικαστικῆς, στρατιωτικῆς ἡγεσίας τοῦ τόπου.

Στὶς 17 Μαρτίου 1875 ὁ Φ.Σ. Παρνασσὸς ἀναγνωρίζεται μὲ Βασιλικὸ Διάταγμα ὡς Νομικὸ Πρόσωπο Ἰδιωτικοῦ Δικαίου, μὴ κερδοσκοπικοῦ χαρακτήρα. Ἕως τότε ὁ Σύλλογος ἔχει ἤδη συνδεθεῖ μὲ 80 ἐπιστημονικὰ Σωματεῖα ἐντὸς καὶ ἐκτὸς Ἑλλάδος.

Στὴν ἑδραίωση τοῦ Συλλόγου συνέβαλαν ἤδη ἀπὸ πολὺ νωρὶς μὲ τὴν οἰκονομική τους ἐνίσχυση: Φορεῖς τῆς Πολιτείας, Νομικὰ Πρόσωπα καὶ ἐξέχουσες προσωπικότητες. Στὶς 29 Δεκεμβρίου 1926 ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν ἀπονέμει στὸν Φ.Σ. Παρνασσὸ τὸ Ἀργυρὸ μετάλλιο, ἐπιβραβεύοντας τὴν ἕως τότε κοινωνικὴ καὶ ἐπιστημονική του δράση.