Επετειακό σημείωμα. 27 Σεπτεμβρίου. Επέτειος της δολοφονίας του Ιωάννη Καποδίστρια

« […] Τούτων γινομένων [σ.σ. αναφέρεται σε στάση των Μανιατών εναντίον της κυβέρνησης Καποδίστρια], ο Πετρόμπεης διέτριβεν ως γερουσιαστής εν Ναυπλίω. Εις μάτην εζήτησε παρά του Καποδιστρίου ν’ απέλθη εις την εαυτού πατρίδα, όπως, ως έλεγε καθησυχάση τα πράγματα﮲ ο Καποδίστριας δεν έδιδεν αυτώ άδειαν. Τότε εδραπέτευσε κατά Φεβρουάριον 1831 εις Ζάκυνθον επί αγγλικού πλοίου, του Γόρδωνος, αλλ’ αποβιβασθείς εις Κατάκωλον της Ηλείας, οπόθεν εσκόπει να μεταβή εις Λιμένι, συνελήφθη υπό του Κωνσταντίνου Κανάρη, εις καταδίωξιν αυτού σταλέντος και απήχθη εις Ναύπλιον. Ουδαμώς δε λαβών ο Καποδίστριας προ οφθαλμών επιστολήν του Πετρόμπεη, εν η διεμαρτύρετο δια την προσγενομένη αυτώ βίαν, απλώς βουληθέντι ίνα μεταβή εις την ιδίαν αυτού πατρίδα προς υπεράσπισιν των οικείων και κατάπαυσιν των ταραχών, εκήρυξε δια διατάγματος αυτόν τε και τον Κωνσταντίνον [σ.σ. τον αδελφό του Πετρόμπεη και εκ των δολοφόνων του Καποδίστρια] ως λιποτάκτας﮲ επιτροπεία δ’ εκ γερουσιαστών προεδρευομένη υπό του Βιάρου [σ.σ. του αδελφού του Ιωάννη Καποδίστρια] εκήρυξε τον πολιόν Πετρόμπεην ένοχον εσχάτης προδοσίας, ου ένεκα καθείρχθη εν τω Ιτζ-Καλέ τω ετέρω φρουρίω του Ναυπλίου επί εννέα όλους μήνας ως κακούργος. Άμα ο αδελφός του Πετρόμπεη Κωνσταντίνος έμαθεν ότι ούτος καθείρχθη, αφίκετο εις Ναύπλιον επί τη υποσχέσει του Καποδιστρίου ότι θα έμενεν ελεύθερος﮲αλλ’ άμ’ αφικόμενος και ετέθη υπό αστυνομικήν επιτήρησιν. Μάτην δε ο Ρώσος Ρίκορδ, παρακληθείς υπό της εξ και ογδοηκοντούτιδος μητρός του Πετρόμπεη και υπό του Κατζάκου Μαυρομιχάλη [σ.σ. ανεψιό του Πετρόμπεη] παρεκάλεσε τον Κυβερνήτην όπως δέξηται τον Πετρόμπεην εις συνδάλεξιν κατ’ οίκον προς συνδιαλλαγήν. Τέλος επείσθη ο Καποδίστριας. Προς τούτο δ’ ωρίσθη η συνδιάλεξις να γίνη κατά την 5ην μετά μεσημβρίαν της 26ης Σεπτεμβρίου εν των οίκω του Κυβερνήτου παρόντος και του ναυάρχου Ρίκορδ. Κατ’ απαίσιον σύμπτωσιν ο Καποδίστριας παραβάς την εαυτού υπόσχεσιν ένεκα ταραχής εκ τινός άρθρου του «Ταχυδρόμου του Λονδίνου» κατακρίνοντος την πολιτικήν αυτού, δεν εδέξατο (26 Σεπτεμβρίου 1831) αυτόν εις ακρόασιν.

επιμέλεια κ. Τηλέμαχος Ζυγόπουλος