ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ

Λόγω των τραγικών γεγονότων στη Συρία, που ορισμένα συσχετίζονται με το διεθνές έγκλημα της γενοκτονίας, κάποιες σχετικές πληροφορίες ίσως να είναι χρήσιμες.
Ετυμολογικά ο όρος «γενοκτονία» - στα Αγγλικά genocide- είναι σύνθετη λέξη από το ελληνικό «γένος» και το λατινικό “cide” που σημαίνει φονεύω.
Tο έγκλημα της «γενοκτονίας», χωρίς, βέβαια, να έχει χαρακτηρισθεί επίσημα σαν τέτοιο έως την παρέμβαση του ΟΗΕ, έχει τις ρίζες του στην αρχαία εποχή και συνέβη αρκετές φορές σε διάφορα μέρη και σε διαφορετικές περιπτώσεις {π.χ. Καρθαγένη, Ρώμη, Μήλο κ.α.}. Αλλά και στη νεότερη ιστορία έχουν καταγραφεί περιπτώσεις γενοκτονίας {π.χ. Ελλήνων της Μ. Ασίας, Ποντίων, Αρμενίων, Κούρδων, Ινδιάνων, Μαύρων, Εβραίων κ.ά.}. Όμως, ουσιαστικά, ήταν μετά τον Β΄ΠΠ που το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε επίσημα από τη διεθνή κοινότητα και θεσμοθετήθηκε η αντιμετώπισή του. Αλλά και στη διάρκεια του Β΄ΠΠ η κοινή γνώμη ορισμένων χωρών, ιδιαίτερα οργανώσεις που καταπιάνονταν με τα ανθρώπινα δικαιώματα, βιώνοντας τη φρίκη του εγκλήματος τούτου, είχαν ευαισθητοποιηθεί, και ήταν εύλογο με την ίδρυση του ΟΗΕ να επιδιώξουν τη δημιουργία διεθνούς θεσμού για την πρόληψη και τιμωρία του. Ήδη από το 1945 οι 4 Μ. Δυνάμεις συμφώνησαν ώστε τα άτομα υπεύθυνα για την πολιτική των Ναζί θα έπρεπε να τιμωρηθούν πέραν από άλλες παραβάσεις του Διεθνούς Δικαίου κ.λπ. και για εγκλήματα εναντίον της ανθρωπότητας, που διαπράχτηκαν εναντίον αμάχων πριν ή κατά τη διάρκεια του Πολέμου.

κ. Παναγιώτης Ι. Καραφωτιάς,
τ. Διευθύνων Σύμβουλος του Γραφείου ΟΗΕ για Ελλάδα, Κύπρο, Ισραήλ, Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων, συγγραφέας.