Τη συνέντευξη την ξεκινήσαμε σε στιλ αφήγησης ζωής. Μιλήσαμε για τον πατέρα της, τον Γεώργιο Πλάτωνα. «Ήταν σπουδαίος συνθέτης – πιανίστας. Έπαιζε και βιολί. Τελικά, εγκαταστάθηκε στη Λυρική Σκηνή ως εκγυμναστής». Η καταγωγή του ήταν από την Κεφαλονιά και την Κέρκυρα. Της μητέρας της, από την Κρήτη. Εκεί γεννήθηκε και η ίδια, στο Ηράκλειο.
Μετά από επτά-οκτώ μήνες, την έβαλαν σε ένα αεροπλάνο και την έφεραν στην Αθήνα. Το πρώτο της πατρικό ήταν στην Καλλιθέα, στην οδό Σαπφούς 7. «Η μητέρα μου μικρή ήταν ορειβάτισσα και διάβαζε πολλά βιβλία. Μετά έγινε νοικοκυρά, ας πούμε». Η ίδια πιάνο πρωτόπαιξε πριν κλείσει τα τρία της χρόνια. Ήταν Χριστούγεννα και ήταν άρρωστη, με πυρετό. Είχαν έρθει στο σπίτι τους κάτι παιδιά για να πουν τα κάλαντα, τα οποία τα συνόδευσε στο πιάνο ο πατέρας της. «Ήταν πολύ της διασκέδασης τύπος, αλέγρος». Με το που άδειασε το σπίτι, πετάχτηκε από το κρεβάτι της, πήγε στο πιάνο και έπαιξε και με τα δύο χέρια. Έναν χρόνο μετά, ξέφυγε από την αγκαλιά της μητέρας της και ανέβηκε στη σκηνή του «Παρνασσού» με το που τελείωσε ένα κοντσέρτο του πατέρα της. Έπαιξε Κλεμέντι, μια σονατίνα. Ο κόσμος, που είχε αρχίσει να φεύγει, γύρισε πίσω και το γεγονός καταγράφηκε στις εφημερίδες της εποχής.